مولوی سنگین ترین نفرین رو کرده ...
اونجا که میگه :
تا بداند که شب ما به چِه سان میگذرد
غم عشقش دِه و عشقش دِه و بسیارش دِه

مورد داریم طرف ثبات شخصیت نداره دو ماه نمیتونه اکانتشو نگه داره بعد دیگرانو نصیحت میکنه!!!

آری، آن روز چو می رفت کسی
داشتم آمدنش را باور
من نمی دانستم
معنیِ «هرگز» را
تو چرا بازنگشتی دیگر؟

اسمم داره یادم میره چون تو صدام نمی کنیحالا که عاشقت شدم تو اعتنا نمی کنیدلتنگتر میشم ولی نشنیده میگیری منوهنوز همه حال تو رو از من فقط میپرسنوبا اینکه با من نیستی دیوونه میشم از غمتاصلا نمیخوام بشنوم

وقتی حواس تو درگیر رفتن بود
بیهوده جنگیدم تو از همون اول
منو نمیخواستی من دیر فهمیدم

ما آدمهای احمقی نبودیم!
ساده بودیم و از روی سادگی به احمقها اجازه دادیم تا در زندگیمان دخالت کنند…!

یعنی تو یه ربع خواب ظهر جمعه هم باید خواب اون نکبت رو ببینم؟

زمستون فصل تولد تو میخونم فقط بخاطر تودل من دیگه اروم نداره تورو خواسته دیگه راهی ندارهشب تولدت باز مثل پارسال بیقرارم بیقراریم مثل هر سالبزار اون گل سرخ دل تو یارآسمون ستاره بارون شده ای وایتوی این ش

ولی هنوز واسم سواله که اسکرین شاتی که یکی دیگه با گوشی من گرفته بود رو چطور بود که خودم ندیده بودم هیچوقت!!!

!!!

پ.ن: مطلب خاص و مخاطب خاص

!!!

الان چند ساله از روز آخری که دیدمت میگذره
فکرمیکردم یادتم مثه عطرت از رو تنم میپره
چرا خوبیای من خوبیای من دلتو میزنه میزنه
بارون رو شیشه میزنه
من هنو عکسای دوتاییمونو دارم
به یادم میای حیف نیستی کنارم
دیدمت دوباره توی خوابم
چه سادم چه سادم چه سادم چه سادم
من هنو عکسای دوتاییمونو دارم
دوست دارم حیف نیستی کنارم
دیدمت دوباره توی خوابم
چیکار کنم سادم سادم سادم سادم